Obrenovac, 06.12.2019

GLUMCI U SRPSKOJ POLITICI


Izvor: Blic,Lokalne novine | Obrenovac, 04.02.2019.
Sergej nije jedini, a evo otkud oni tu i KOJI SU OPASNIJI

Foto:RAS Srbija




"Svet je pozornica na kojoj svako igra svoju ulogu", rekao je veliki Šekspir. Decenije za nama potvrđuju pomenuti citat, pa ne čudi da se uloge nekada promešaju iz najrazličitijih pobuda. Poslednja dešavanja na političkoj sceni na kojoj glumci kao svojevrsni glasnogovornici naroda preuzimaju ulogu političara, nisu nova, ali svakako postavljaju mnoge dileme kako pred glumca, tako i pred publiku.

Pojava glumaca političara seže daleko u srpsku istoriju, pa je još, sada već davne 1990. godine jedan od najvećih domaćih glumaca Bata Živojinović učlanio u Socijalističku partiju Srbije i sve do 2003. godine bio njihov zastupnik u Skupštini Srbije. U jesen 2002. godine bio je i kandidat SPS-a na izborima za predsednika Srbije i tada je osvojio nešto više od sto hiljada glasova.

Poslanica u Skupštini Srbije od 2007. godine bila je i Lidija Vukićević koja se 2004. godine učlanila u Srpsku radikalnu stranku. Za to vreme je obavljala funkciju zamenice predsednika Odbora za kulturu i informisanje, a na toj poziciji je ostala do 2012. godine kada je skupština raspuštena, a stranka nije prešla cenzus na parlamentarnim izborima. Maja 2012. godine Lidija Vukićević je napustila radikalnu stranku, pa joj se 2015. godine ponovo vraća.

I na demokratskoj strani je bilo dosta glumaca koji su se oprobali u političkim vodama. Još 1996. godine politički se aktivirala i Neda Arnerić. Ona je te godine i ušla u demokratsku stranku. Verujući da čini nešto dobro za budućnost svoje zemlje i otadžbine, kako je govorila tada, 2000. godine je išla na proteste. Tada je upoznala Zoran Đinđića koji je pozvao da bude član parlamenta. Tri godine kasnije bila je umešana u "Aferu Bodrum", jer je njena kartica iskorišćena za glasanje iako je bila na letovanju, a ne u Skupštini. Nakon Đinđićeve smrti ona se povlači iz politike, smatrajući da joj ona oduzima dragoceno vreme.

Možda najintenzivniji politički upliv imao je glumac Branislav Lečić. On je vodio takozvanu "Plišanu revoluciju", a nakon pobede demokratskih partija i petooktobarskih promena, bio je ministar za kulturu u prvoj demokratskoj Vladi Srbije koju je predvodio Đinđić.

Nakon izdvajanja Čedomira Jovanovića iz Demokratske stranke postaje jedan od osnivača Liberalno-demorkatske partije, a krajem februara 2011. godine izabran je za predsednika Demohrišćanske stranke Srbije.

"Glumci traže istinu u životu"

- Iza svake profesije se krije čovek. Ne volim bilo kakve generalizacije, kao što ni ne postoji opšta profesija političara. Niko od političara nije završio ozbiljne političke studije, obično su to prava, ekonomija, filozofija, ali sama pojava glumaca je interesantnija i jasna je, jer su glumci bića koja itekako komuniciraju sa publikom i imaju u svom duhu osećaj za to šta je pravda, a šta nepravda, šta je dobro, a šta ne - objašnjava razloge za ulazak glumaca u politiku glumac Branislav Lečić i dodaje da je glumac čovek koji se susreće sa ozbiljnim dramskim tekstovima, pritom misli na ozbiljne glumce.

On ističe da pisci koji pišu dramske tekstove moraju biti uključeni u društveno-političke tokove, pa glumac koji ulazi u određeni lik traži istinu, a istinu kao takvu mora naći i svom životu.

- Postoji tu još jedna zanimljiva stvar, suštinski gledano glumac ulazi u politiku iz ubeđenja prvenstveno. Ako neko ulazi iz koristoljublja i zbog izgradnje neke svoje pozicije, vrlo brzo ljudi to shvate i on je "provaljen". Danas je politička situacija došla do toga da se glumci moraju obratiti, jer društvo je prosto izgubilo slobodu izražavanja, govora - navodi Lečić.

"Gubitak za publiku"

Motivi za ulazak glumaca na političku scenu su dakle dvostruki, ali samo njihovo pojavljivanje sa sobom, a toga smo bili svedoci u raznim političkim epohama, nose kako prednosti tako i mane.

- Ono što vidim kao prednost glumaca jeste vidljivost, ali i veštine koje glumac sam po sebi poseduje, a koje su bitne za komunikaciju sa ljudima - kaže za "Blic" reditelj Janko Baljak, koji dodaje da kao osnovnu manu političkog angažmana glumaca vidi prvenstveno gubitak za publiku.

Kako objašnjava, svi oni koji su navikli tog glumca da gledaju, naročito ako je reč o talentovanom glumcu, na sceni, filmu i televiziji gube, jer to dragoceno vreme koje glumac provodi u politici je nenadoknadivo.

- Javne ličnosti po svojoj prirodi imaju veći uticaj, samim tim što su poznati. Što je više ljudi koji ih slede, to je uticaj veći i širi se. Stranke vole ljude koji će ih iz tog sveta podržati, a nekim glumcima se to dopadne pa ostanu u politicu i dobiju značajne političke pozicije - kaže psiholog Žarko Trebješanin i dodaje da bez obzira kojim se zanimanjem bavi svaki građanin bi trebalo da ima političku svest, da digne glas, te je, ne samo za glumce, već za sve značajan momenat način na koji se neko politički angažuje.

"Pobeda sopstvenog ega"

Ipak, glumac koji dođe na političku scenu, prvi put se suočava, pored ideologije koja bi trebalo da je "zvezda vodilja" sa nečim što je novi teren i novi izazov.

- Glumca čeka ozbiljno učenje. Čitanje ozbiljne literature, obaveštenost u svakom smislu, praćenje političke scene kako domaće, tako i svetske, ekonomskih tokova i najvažnije razgovori sa istomišljenicima i upoznavanje sa neistomišljenicima - navodi Lečić i ističe da glumac ne sme nikada u svemu tome da izgubi sebe, ne sme da se povede za nekim spoljašnjim izazovima i u svemu tome izgubi svoju prepoznatljivost. On zaključuje da svako ozbiljnije bavljenje politikom zahteva pobedu sopstvenoga ega.

Poslednje biranje Sergeja Trifunovića za predsednika PSG, smatra dobrom prilikom za njega, ističe i da on ima potencijal i znanja, a ono na čemu će svakako morati da poradi jeste njegov rečnik i javno istupanje, jer, kako Lečić navodi, sada mora da shvati da on ne istupa u svoje ime i ne brani samo svoje interese, već interese grupe građana koje predstavlja.

Zaključak na temu da li je dobro biti glumac u politici ne postoji, ali za kraj je to možda za "Blic" najbolje objasnio pisac Filip David.

- Pojava glumaca u politici nije ništa neuobičajeno. Toga je bilo, ima ga i biće u svetskoj i domaćoj politici. Nekada su u tome uspešni, nekada manje, kao uostalom i političari koji dolaze iz raznih drugih profesija. Problem je druge vrste: kada političari amateri i diletanti neuspešno glume ozbiljne političare, a takvi su kod nas, bogami, najbrojniji - zaključuje David.





Lokalne Novine Obrenovac


Vuk Ilić PR Agencija za izradu i održavanje WEB portala LOKALNE NOVINE Obrenovac
Portal LOKALNE NOVINE je javno internet glasilo registrovano pod brojem : IN 000333
Upotreba autorskog materijala objavljenog na stranicama ovog portala dozvoljena je uz obavezno navođenje izvora
Ostale uslove korišćenja portala pročitajte OVDE